Episode 1 – Ang Pirmang May Kapalit
Hindi binasa ni Ha Yena ang buong kontrata. Sa law office na amoy kape at dugo ng mga taong sumuko sa kapalaran, tanging unang pahina lang ang naalala niya:
“In exchange for the debt cancellation of Ha Family Enterprises…”
Sapat na iyon.
Sa tabi niya, tahimik na nakaupo si Kang Joon-ho, CEO ng Kang Group—malamig, walang emosyon, parang wala ring pakialam kung sino ang ipapakasal sa kanya.
“Miss Ha,” sabi ng abogado, “kapag pumirma kayo, bayad lahat ng utang ng pamilya ninyo. Simula bukas, Mrs. Kang na kayo.”
Napatingin si Yena sa nanginginig na kamay ng ama sa kabilang dulo ng mesa. Isang pirma lang, maililigtas niya ang negosyo nitong nalulunod na sa dugo ng interes.
Umagos ang luha niya, pero nginitian niya ang ama. “Ayos lang po ako,” bulong niya. Kaya ko ‘to.
Pinirmahan niya ang kontrata.
Sa labas, naghintay ang media ng fairy-tale press con. Pero walang wedding gown, walang bulaklak, walang halik. Civil wedding lang sa hotel ballroom, walang kahit isang “I love you.”
Pag-uwi sa mansyon, pinakita ni Joon-ho ang kwarto niya.
“May sariling kwarto ang asawa ko,” malamig na sabi nito. “Magsasama lang tayo sa events. Huwag kang mag-alala, hindi ako hahawak sa’yo nang hindi mo gusto. Kontrata lang ito.”
“Okay,” sagot niya, pilit na matatag. “Sanay na akong hindi mahalaga.”
Pagpasok nito sa sariling silid, narinig niyang nag-click ang digital lock. Tanging isa lang ang hindi nawawala sa isip niya: ang titig ni Joon-ho kanina, sandaling lumambot bago siya lumagda—parang may alam itong hindi niya alam.
Episode 2 – Bawat Pader May Sekreto
Lumipas ang dalawang buwan.
Ang buhay nila ay parang scripted na palabas: sweet sa harap ng camera, estranghero sa likod ng pinto. Tuwing may press, hawak ni Joon-ho ang kamay niya. Pero sa sasakyan pauwi, binabalik nito ang distansya.
“Hindi mo kailangang ngumiti sa akin kapag wala nang audience,” sabi nito minsan.
“Hindi rin kita kayang kausapin kapag ganyan ka kalamig,” balik niya.
Isang gabi, dahil sa bagyo, bumaha ang ilang parte ng basement. Pinatawag ni Joon-ho ang mga empleyado para tingnan ang mga servers. Nasa kwarto si Yena, hindi makatulog dahil sa kulog. Napagpasyahan niyang maghanap ng first aid kit para sa sugat sa daliri—hanggang sa napunta siya sa maling pinto.
Isang malaking vault.
Normal lang sana, pero nakabukas ang pintuan, hindi naka-full close. Kumatok siya. Walang sumagot. Kinalas niya ng bahagya.
Nanlaki ang mata ni Yena.
Puro gold bars, stacks of cash, passports, dokumento. Sa gitna, naka-display ang isang nameplate: CEO. Sa ilalim, dalawang pulang leather folder na may embossed na logo ng Kang Group… at isa pang folder na may nakasulat na:
“Ha Yena – Private Trust”
Bago niya mahawakan iyon, may boses sa likod.
“Anong ginagawa mo rito?”
Si Joon-ho, nakatayo sa may pinto, mas madilim ang tingin kaysa sa anino ng vault.
“A-ako… naghahanap lang ng—”
“Hindi ito lugar para sa’yo,” putol nito. “Kapag may nakita kang hindi dapat makita, may presyo ‘yon.”
“May pangalan ko ro’n,” balik ni Yena, tumuturo sa folder. “Bakit may trust fund ako na hindi ko alam?”
Matagal siyang tinitigan ni Joon-ho, halos parang may pinipigilan.
“Dahil hindi pa oras,” sagot nito sa huli. “At kapag maling oras mong binuksan ‘yan… baka hindi utang ang mawala sa pamilya mo, kundi buhay.”
Ini-lock nito ang vault sa harap niya. Naiwan si Yena sa hallway, nanginginig hindi sa lamig, kundi sa pakiramdam na kasal siya sa lalaking kayang magtago ng bilyon—at katotohanan—sa likod ng isang pinto.
Episode 3 – Bilyong Lihim
Hindi na natulog si Yena.
Kinabukasan, pumunta siya nang palihim sa lumang branch office ng Kang Group, ginagamit ang kakarampot na authority card niya bilang “Mrs. Kang.” Doon niya nakilala ang isa sa pinaka-matandang empleyado.
“Lola Choi,” pakiusap niya, “sino po ba talaga ang nagtatag ng Kang Group?”
Nagkibit-balikat ang matanda. “Dalawa sila, iha. Si Kang Do-shik at isang financial genius na babae… Ha Yun-hee. Pero nawala sa record ‘yon noong biglang namatay si Ha Yun-hee sa aksidente, buntis noon. Pinilit ng board na gawing solo founder si Kang Do-shik.”
Nanlamig si Yena. Ha Yun-hee. Apelyido nila.
“May anak ho ba ‘yung babae?” nanginginig niyang tanong.
“Sa kwento-kwento, may babaeng sanggol na nailigtas,” sagot ni Lola Choi. “Pero dinala raw sa kapamilya sa probinsya. Hindi na namin nabalitaan.”
Pag-uwi niya sa mansyon, pinilit niyang maghanap sa gamit ng yumao niyang nanay. May nakita siyang lumang birth certificate na luma na ang gilid.
Mother: Ha Yun-hee.
Child: Ha Yena.
Parang dinagukan si Yena. Ang nanay na kilala niya bilang simpleng tindera sa palengke, iba ang pangalan. Bago siya makapag-isip, may kumatok sa pinto.
Si Joon-ho, hawak ang parehong pulang folder na nakita niya sa vault.
“Hindi ko na kayang maghintay,” bungad nito. “Nalalaman mo na rin naman.”
Binuksan niya ang folder. Nandoon ang shares na nagkakahalaga ng bilyon-bilyon—lahat nakapangalan sa Ha Yena, naka-park sa trust na hindi puwedeng galawin ng kahit sinong Kang.
“Ang buong kalahati ng Kang Group,” mahinang paliwanag ni Joon-ho, “ay sa Nanay mo talaga.”
Halos manghina ang tuhod ni Yena. “Ibig sabihin…”
“Ikaw ang tunay na co-owner ng kumpanyang ‘to,” dugtong niya. “Pero upang maprotektahan ka mula sa angkan namin, ginawang lihim ang trust. Sa oras na pirmahan mo ‘to…” itinutok niya ang papel, “magiging opisyal ka—at target ka rin ng lahat na gustong kontrolin ang mga bilyong ‘yan.”
“Bakit mo ‘to tinatago?” humahagulgol na tanong ni Yena. “Pwede mo namang kinamkam na lang. Bakit ako pa? Bakit ako pa ang pinakasalan mo?”
Saglit siyang pumikit si Joon-ho.
“Dahil utang ko ‘to sa Nanay mo,” bulong niya. “Siya ang mentor ng ama ko. At siya ang babaeng… pinabayaan niyang mamatay dahil sa kasakiman.”
Episode 4 – Ang Presyong Kapalit ng Katotohanan
Nagbago ang tingin ni Yena kay Joon-ho, pero hindi nabawasan ang sakit.
“So kasal natin,” aniya, “hindi para iligtas lang ang pamilya ko sa utang. Kailangan mong itali ako sa’yo para maprotektahan ang assets ng Nanay ko.”
“Sa papel, oo,” tapat na sagot ni Joon-ho. “Pero hindi ako pumayag sa arranged marriage na walang mukha. Ako mismo ang nagpilit na ikaw ang hanapin. Gusto kong sa’yo mabawi ang ninakaw sa inyo.”
“Kapalit ng ano?” matalim niyang tingin. “Kapalit ng pangalan mo? O konsensya mo?”
“Kapalit ng buhay ko,” mahinang sagot ni Joon-ho. “Once na i-announce natin na ikaw ang tunay na co-founder heir, magagalit ang board, lalo na ang ama ko. May mga kasalanang naka pangalan sa’kin na ako ang sasaluhin para lang hindi umabot sa kanya. Pero oras na pumanig ako sa’yo, wala na akong pananggalang. Kaya kita iniligay sa apelyido ko—para kahit magulo, ako pa rin ang unang tatamaan.”
Napaupo si Yena. “Bakit mo ‘to ginagawa, Joon-ho?”
Tinignan niya siya nang diretso, sa unang pagkakataon walang malamig na pader sa mata.
“Dahil hindi ko kayang ulitin ‘yung pagkakamali ng ama ko,” sagot niya. “Pinanood niyang mamatay ang Nanay mo para sa kumpanya. Hindi ko kayang panooring masira ang buhay ng anak niya para sa parehong kumpanya.”
Lumapit siya, marahang kinuha ang kamay ni Yena.
“Pero hindi kita pipilitin,” dagdag niya. “Kung pipirma ka sa transfer, magiging pinakamakapangyarihang babae ka sa industriya—pero mawawala sa’yo ang tahimik na buhay, at malamang… pati ako. Kung iiwan mo ako at piliin mong maging ‘Ha Yena’ lang, hindi na ‘Mrs. Kang,’ bibitawan ko lahat ng ‘to. Pati ‘tong trust. Kahit maghirap ulit ako.”
“Bakit pati sarili mong yaman isasama mo?” umiiyak na tanong ni Yena.
“Kasi hindi ko kayang mabuhay sa bilyong galing sa dugo ng Nanay mo,” pabulong niyang sagot. “Kung tatanggapin mong kasama ako sa laban, lalaban ako. Kung hindi… magiging bayad na lang ‘to sa kasalanan ng pamilya ko.”
Sa gabing iyon, magdamag na nakatingin si Yena sa papel: isang pirma, mababago ang buhay nila pareho.
Episode 5 – Pagpiling Mas Masakit Pero Mas Tama
Dumating ang araw ng board meeting.
Nakaupo si Yena sa dulo ng mahabang mesa, suot ang simpleng puting blouse. Sa harap, puro directors na sanay na sa laro ng kapangyarihan. Sa tabi niya, si Joon-ho, calm pero halata sa panginginig ng kamay ang kaba.
“In-announce ni President Kang,” bungad ng chairman, “na may ipapakilalang bagong shareholder. Wala tayong oras sa drama, anak. Sabihin mo na.”
Umiling si Joon-ho. “Hindi ako ang magsasalita ngayon.” Tumingin siya kay Yena. “Siya.”
Tumayo si Yena kahit nanginginig ang tuhod.
“Ako po si Ha Yena,” panimula niya. “At… ako ang anak ni Ha Yun-hee, orihinal na co-founder ng kumpanyang ito.”
Tumawa ang ilan. “Anong pruweba mo, iha? Birth certificate? Kahit sino kayang gumawa niyan.”
Ngumiti si Yena, mapait.
“Kaya nga po ako pumirma,” sagot niya, inilabas ang pulang folder. “Ito ang trust contract na pinirmahan mismo ng ilang board members na nandito ngayon, labinlimang taon na ang nakakalipas. Lahat ng shares na tinago ninyo sa pangalan ng mga shell company—lahat ‘yan, sa Nanay ko.”
Tahimik. Isa-isang namutla ang mga director.
“At ito naman,” dagdag niya, inilabas ang isa pang dokumento, “ang ebidensya na nilagdaan ninyo ang mga fake report sa aksidente kung saan namatay siya. Lahat ng ‘yan… ipapasa ko na po sa prosecution.”
Nataranta ang chairman. “Joon-ho! Pigilin mo ‘yang babae—”
“Hindi na kita tatawaging Father sa boardroom na ‘to,” malamig na sagot ni Joon-ho. “Kung may kasalanan ako, sasagutin ko. Pero hindi ko na hahayaang bakaon sa lupa ang pangalan ng taong nagbigay ng utak sa kumpanyang ‘to.”
Pagkatapos ng tensyon, nagsalita ang lead prosecutor na inimbita ni Joon-ho mismo.
“Sa kasong ito,” wika niya, “may dalawang maaaring isalbang bagay: ang kumpanya… o ang konsensya ninyo.”
At sa harap ng lahat, pirma ni Yena ang tumuldok sa kasunduan: kalahati ng Kang Group ay ibebenta, at ang malaking bahagi ng makukuhang pera ay ilalaan sa foundation para sa mga biktima ng illegal practices ng kumpanya—pangalan: Yun-hee Foundation.
Paglabas nila ng building, halos manghina si Yena. “Giniba ko ang mundo mo,” bulong niya. “Wala ka nang CEO title. Wala ka nang billions na kayang kontrolin ang lahat.”
Huminga si Joon-ho nang malalim.
“Wala na,” sang-ayon niya. “Pero ngayon lang ako huminga na parang tao.”
“Hindi mo ba ako sisisihin?” tanong niya. “Kung hindi dahil sa akin, puwede kang magpanggap na mabuting anak, manatiling CEO—”
“Kung hindi dahil sa’yo,” putol niya, malambing, “mananatili akong anak ng taong pinayagan ang kasalanan. At lalaki na walang lakas ng loob mahalin ang babaeng may karapatang kamuhian siya.”
Napaiyak si Yena. “Paano na tayo? Wala na tayong mansyon, wala nang vault, wala nang bilyong lihim.”
“Meron tayo,” ngiti ni Joon-ho, hinihigpitan ang hawak sa kamay niya, “isang maliit na apartment na nirentahan ko bago ang meeting. At isang café na bibilhin natin gamit ang naiwang personal savings ko. Hindi siya bilyon… pero sapat na para sa dalawang taong gustong magsimulang di na naka-kadena sa utang at kasalanan.”
“Hindi ka ba nagsisisi sa kasal na ‘to?” tanong ni Yena, boses na nanginginig, halong takot at pag-asa.
Tumingin siya sa kanya, wala nang malamig na pader, walang maskara ng CEO—si Joon-ho lang, taong pagod pero malaya.
“Yena,” bulong niya, “noong una, pinakasalan kita para sa kasalanan ng pamilya ko. Ngayon… pipiliin kitang pakasalan araw-araw, kahit walang kontrata, kahit wala nang pera. Kung aalis ka, maiintindihan ko. Pero kung mananatili ka…”
“Kung mananatili ako?” ulit niya, halos nakangiti na sa gitna ng luha.
Marahan niyang inabot ang kamay nito sa pisngi niya. “Sabay nating bubuuin ang pangalang Yun-hee, hindi na bilang alamat ng ninakawan, kundi simula ng pamilyang pinili ang tama kahit masakit.”
Hindi na kumibo si Yena. Sa halip, humakbang siya palapit at niyakap si Joon-ho nang mahigpit—yakap na wala nang presyo, wala nang clause, wala nang termination date.
Sa likod nila, sa mataas na gusali, unti-unti nang sinasara ang vault na minsang nagkulong sa bilyong lihim. Pero sa puso ni Yena, alam niyang may mas mahalaga nang laman ang buhay nila ngayon: isang lalaking handang ibigay ang lahat, isang pangalang nilinis nila magkasama, at isang kinabukasang kahit hindi bilyonaryo, pula pa rin sa pag-ibig.
At sa maliit na kontratang isinulat lang nila sa tissue sa bagong café—“Mahal kita, kahit mawalan tayo ng lahat”—doon nila tuluyang pinalitan ang sapilitang kasal, ng kusang-loob na pangakong hindi na kayang bayaran ng kahit anong vault ng ginto.