EPISODE 1: Hangover at Marriage Certificate
“Tubig… please…”
Pagdilat ni Elle Cruz, umikot ang kisame. Masakit ang ulo, mapait ang lalamunan, at may suot pa rin siyang itim na sequined dress na dapat kagabi lang. Napaupo siya sa kama, hawak ang kumot sa dibdib, nang mapansin ang isang papel sa bedside table.
APPLICATION FOR MARRIAGE – APPROVED.
Nasa itaas ang pangalan niya. Sa ilalim, nakasulat: LUKE ADRIAN LUX.
“Ha?!” napasigaw siya, halos mahulog sa kama. “Sino si Lux?!”
Dahan-dahang sumara ang pinto ng banyo at lumabas ang isang lalaking nakaputing bathrobe, basa ang buhok, parang galing sa shampoo commercial. Gwapo. Masyado.
“Good morning, Mrs. Lux,” ngiti nito, parang walang nangyari. “Huwag kang sumigaw, sumasakit pa ulo ko.”
“Mrs. what?!” Kumunot ang noo niya. “Sino ka? Anong ginawa natin kagabi? Bakit may marriage… Oh my god, hindi ‘to prank show, ‘no?”
“Luke. Luke Lux.” Inilahad nito ang kamay pero hindi niya tinanggap. “CEO ng LuxCorp.”
Parang binuhusan ng yelo si Elle. Kilala niya ang pangalang iyon—pinakabatang CEO ng bansa, anak ng business tycoon, laging laman ng news.
“Imposible,” bulong niya. “Hindi ako naniniwala. Baka peke ‘tong papel—”
“Legal ‘yan,” putol ni Luke, nagbuntong-hininga. “I checked three times. Kagabi, after kang mag-speech ng ‘lahat ng lalaki pa-fall,’ uminom ka ng tequila na parang juice. Pinagtalunan natin kung totoo pa ba ang kasal ngayon, tapos hinamon mo ako.”
“Anong hamon?”
“‘Kung seryoso ka sa forever, papakasal ka ngayon din.’” Ginaya pa nito ang tono niya. “Akala ko nagbibiro ka. Pero kinaladkad mo ako sa city hall, kinantahan ang registrar, at… ayun.”
Bumalik sa isip ni Elle ang maingay na bar, ang birthday ng kaibigan, ang lalaki sa tabi niya sa counter na pinagtawanan ang love life niya.
“Nakita kitang umiiyak mag-isa,” dagdag ni Luke, seryoso na ang mata. “Ayokong iwan kang ganoon… at lasing din ako. Mali na sinakyan ko ‘yung biro mo. But we did sign.”
Napaupo si Elle, yakap ang kumot, naguguluhan, natatakot. Isang simpleng gabing gusto lang niyang kalimutan ang ex niyang nang-iwan sa kanya—ngayon, may asawa na siyang hindi niya kilala, at CEO pa.
Sa labas, maingay ang balita sa TV: “BREAKING: LuxCorp CEO secretly married?!”
At doon niya napagtanto na ang hangover niya, hindi lang sa alak… kundi sa buhay na biglang nagbago sa isang iglap.
EPISODE 2: Kontrata ng mga Lasing na Pirma
Sa conference room ng LuxCorp, nakaupo si Elle sa dulo ng mahabang mesa, suot ang simpleng blouse na hiniram pa niya sa HR. Sa harap niya, nakahilera ang mga legal documents, PR strategy, at isang basong tubig na hindi niya magawang hawakan dahil namamawis ang kamay niya.
“Ms. Cruz,” simula ng legal counsel, “technically valid ang kasal. Pero may option kayong magpa-annul, given the circumstances.”
Tumikhim si Luke, nakaupo sa kabilang dulo. “Annulment means scandal,” aniya. “The board is already restless. Last month lang, nag-leak ‘yung merger plan. If the media smells chaos again, magpa-panic ang investors.”
Napasinghap si Elle. “So… ano’ng gusto n’yo? Pretend na hindi ‘to nangyari? Kasi promise, kaya kong mag-mute sa social media, magtago sa probinsya—”
“No.” Diretso ang tingin ni Luke sa kanya. “Gusto kong protektahan ka. At ang kumpanya.”
Ibinaba niya ang isang kasulatan sa harap ni Elle. “Proposal: contract marriage. One year. Publicly, we stay married. Privately, we set rules. After a year, kapag tahimik na, we can file for annulment or divorce abroad. In exchange, bibigyan kita ng kabuhayan package, scholarship, or kahit anong pangarap mong gusto mong simulan.”
“Parang… binibili mo ‘yung buhay ko,” mahina pero matalas na sabi ni Elle. “Alam mo ba, dalawang taon akong nag-ipon para lang makalipat sa apartment na may sariling banyo. Ngayon, sa isang gabi, nilagay mo ‘yung pangalan ko sa headline, tapos bibigyan mo lang akong ‘package’ para tumahimik?”
Tahimik si Luke, halatang natamaan. “Hindi ko intensiyon na bilhin ka,” sagot niya, mashinahong tono. “Pero kailangan kong may maialok na kapalit sa kalat na ako ang may gawa. Wala kang kasalanan dito.”
Nagkatinginan sila. Sa likod ng salamin, alam ni Elle na pinapanood sila ng board, ng PR team, ng buong mundo.
“May condition ako,” ani Elle, pilit na nagpapakatatag. “Hindi ako magiging trophy wife. Kung magpapa-arte tayong mag-asawa sa media, gusto kong may ginagawa rin ako sa loob ng kumpanya. Hindi ako prop sa tabi mo.”
Napataas ang kilay ni Luke, pero sa dulo, ngumiti. “Deal. Bibigyan kita ng posisyon sa marketing—probation, of course.”
“Of course,” balik niya, umiiling.
Sa huli, pinirmahan niya ang kontrata—hindi dahil naniniwala siya sa fairy tale, kundi dahil wala na siyang lusot sa mundong siya mismo ang pinasok habang lasing.
Pero sa kaloob-looban niya, may munting boses na nagtatanong: Kaya kaya nilang gawing tunay ang kasal na nagsimula sa biro?
EPISODE 3: CEO sa Opisina, Asawa sa Bahay
Mabilis ang sumunod na buwan. Sa opisina, tinawag siyang “Project Coordinator,” pero alam ni Elle na iba ang tingin ng mga tao: “Ayan ‘yung napangasawa ni Sir.”
“Uy, Ate Elle,” bulong ng intern, “totoo bang nag-propose siya sa Eiffel Tower?”
“Hindi,” sagot niya, nakangiti. “Sa city hall habang kinakalabit ko ‘yung registrar na malapit nang mag-lunch break.”
Natawa ang buong team, at unti-unting naging komportable siya. Sa trabaho, seryoso si Elle—mahusay sa insights, matapang magtanong. Sa loob ng ilang linggo, napansin ni Luke na mas nagiging totoo ang mga meeting nila.
“Bakit laging beige ang campaigns niyo?” prangka niyang tanong sa isang pitch. “Luxury doesn’t always mean sterile. Minsan, kailangan ding may kwento. Hindi puro price tag, dapat may puso.”
Nagkatinginan ang senior managers, pero imbes na magalit, tumango si Luke. “Let’s hear that story,” aniya. “Elle, can you lead a small team? Build a campaign around that.”
Lumipas ang araw na halos hindi na niya namalayang nakakalimutan niyang scripted ang kasal nila. Sa bahay—isang penthouse na mas malaki pa sa buong building na tinirhan niya dati—may schedule sila:
Breakfast together at least twice a week.
No pretending when alone—pwedeng wag mag-kunyari na sweet kung pagod.
Honesty tungkol sa ex, trauma, takot.
Isang gabi, habang nagluluto si Elle ng ramyeon na halos masunog, pumasok si Luke na galing late meeting.
“Amoy sunog?” biro nito, lumapit sa kusina.
“Experimental,” balik niya. “Gusto mong mabuhay dangerously?”
Tinawanan lang siya nito, kinuha ang sandok, at sila’y nag-share ng sobrang alat na ramyeon sa counter.
“Naalala mo pa ba ‘yung ex mo?” biglang tanong ni Luke.
Napakurap si Elle. “Bakit mo naman naitanong?”
“Kanina kasi, sa elevator, binati ka niya. Nakita kitang nanigas.”
Napayuko siya. “Oo. Pero hindi na siya ang problema ko. Ang problema ko, natatakot pa rin akong maging ‘option’ ng kahit sino.”
Tahimik na sandali. Pagkatapos, marahang nagsalita si Luke. “Elle… kung option ka man, ikaw ‘yung pipiliin kong sagot kahit hindi multiple choice.”
Napatawa siya sa cheesy line, pero may kumislot na init sa dibdib niya.
Hindi pa siya handang tawagin siyang “asawa” nang walang kaba, pero unti-unti, ang CEO na minsang estranghero sa kama niya ay nagiging taong kasama niya sa pinakasimpleng oras—at iyon ang mas nakakatakot sa lahat.
EPISODE 4: Press Conference ng Katotohanan
Sakto sa ika-siyam na buwan ng kontrata, kumalat online ang leaked photo: si Elle, nakatingin kay Luke sa meeting, may caption na, “Luxury Cinderella: Ginamit lang ba ng CEO?” May kasamang blind item tungkol sa “employee na napangasawa para sa PR.”
Sumabog ang komentaryo. May naniwala, may nang-bash.
“Sinabi ko na nga ba,” bulong ng isang officemate na akala niya’y kakampi niya. “Strategy lang ‘yan para paandarin ang stocks.”
Masakit iyon kay Elle. Hindi dahil ipinagpapalagay nilang papel lang siya, kundi dahil may parte pa rin ng puso niya na naniniwalang ganoon nga siya nagsimula—isang lasing na biro na naging alyansa para sa imahe ng kumpanya.
Sa boardroom, nanggagalaiti ang ilang directors. “We need to control the narrative, Luke,” ani ng chairman. “I-announce mo na lang na annulled na ang kasal. Damage control. We can pay her off.”
Tahimik si Luke, hawak ang kopo ng kape na hindi man lang nainom. Nakatingin siya kay Elle sa dulo ng mesa, namumutla pero matatag.
“Luke,” mahinang sabi niya, “okay lang. Kaya ko nang bumalik sa dati. Hindi na kita kailangang protektahan.”
Tumingin ito sa kanya, may sakit sa mata. “At paano kung kailangan kita hindi dahil sa proteksyon?”
Bumaling siya sa board. “Ayokong maging dahilan ng pagkalugi ng kumpanya,” bulong niya. “Pero ayokong manatili sa kasal na pinagdududahan ko rin minsan.”
Nagdesisyon si Luke. Tumayo siya, humarap sa board. “Magkakaroon tayo ng press conference,” aniya. “Pero hindi para magpa-annul.”
“Luke—”
“Kung may dapat umamin sa paggamit, ako ‘yon,” putol niya. “Ginamit ko ang kasal para gawing shield ang pangalan namin. Pero sa proseso, nahanap ko ‘yung taong hindi ko naman hinanap.”
Kinabukasan, sa harap ng dosenang kamera, nagtipon ang media. Nakasuot si Luke ng puting suit, seryoso ang ekspresyon. Sa likod ng stage, pinapanood siya ni Elle, hawak ang resignation letter na hindi pa niya maibigay.
“Ladies and gentlemen,” simulang sabi ni Luke, “oo, totoo: nalasing kami. Totoo rin: nagkamali ako. Pero mali kung iisipin ninyong prop ni Elle Cruz ang kasal na ito. Kung may naabuso, iyon ay ang tiwala niya sa mundo—at ako ang may gawa noon.”
Ipinakita niya sa mga kamera ang phone, may litrato ni Elle na hawak ang kontrata nilang dalawa. “From today, hindi na siya ‘accidental wife.’ She is my partner. And kung may tanong kayo kung mutual ba ‘to…” Tumigil siya, lumunok. “Wala pa akong sagot. Dahil siya lang ang may karapatang sumagot niyan.”
At sa unang pagkakataon, binalik niya ang mikropono—hindi sa board, hindi sa PR, kundi kay Elle.
EPISODE 5: Sober na “Yes”
Tumigil ang mundo ni Elle nang marinig niyang tinatawag siya ni Luke sa stage.
“Elle,” mahinahong sabi nito, nakatitig sa kanya kahit maingay ang camera clicks. “Ayokong magsalita para sa’yo. Pero kung may natutunan ako sa siyam na buwan na magkasama tayo, ito ‘yon: hindi kumpleto ang kwento ko nang wala ang boses mo.”
Hindi na niya kayang magtago sa backstage. Nanginginig man ang tuhod, lumakad si Elle papunta sa entablado, suot ang simpleng cream dress na wala namang label. Sa kamay niya, gusot ang resignation letter.
“Ayaw kong maging kwento lang ng ‘nalasing, nagising, kasal,’” bungad niya, nakaharap sa mga kamera. “May totoo sa kwento naming dalawa. Totoo ‘yung sakit, totoo ‘yung takot, totoo ‘yung pagdududa. Pero may isang bagay akong hindi na kayang i-deny.”
Tumingin siya kay Luke. Sa unang pagkakataon, hindi CEO ang nakita niya, kundi ‘yung lalaking kumain ng sunog na ramyeon, nagdala ng gamot noong may sakit ang Nanay niya, at nagtiyagang makinig sa rant niya tungkol sa mga ex.
“Luke Lux,” tuloy niya, nangingilid ang luha, “hindi mo ako siningil kahit alam mong ikaw ang lugi sa simula. Tinanggap mo ‘yung galit ko, ‘yung pag-iwas ko, ‘yung pakiramdam kong hindi ako sapat. Natatakot pa rin akong maging asawa sa papel na hindi ko pinili, pero…”
Huminga siya nang malalim. “Gusto kong pumili ngayon. Sober. Gising. Malinaw.”
Naglakad si Elle sa podium, iniharap sa lahat ang papel sa kamay niya—akala ni Luke ay resignation letter. Pero pinilas niya ito sa dalawa.
“Hindi ito resignation,” paliwanag niya, umiiyak pero nakangiti. “Ito ‘yung kontrata natin na nagsasabing isang taon lang ang kasal. Pinunit ko na. Ayoko na ng expiration date.”
Bumaba si Luke mula sa podium, lumuhod sa harap niya sa gitna ng press conference. May inilabas siyang maliit na kahon—isang singsing na hindi ginto ang pinaka-importante, kundi ang kung paano siya nanginginig habang hawak ito.
“Elle Cruz,” bulong niya, puno ng emosyon, “pwede bang, sa wakas, pakasalan mo ako nang hindi dahil lasing ka, hindi dahil kailangan ng kumpanya, kundi dahil mahal mo ako… kahit takot ka pa rin?”
Bumuhos ang luha ni Elle, hindi na niya pinigilan. Lahat ng sakit, hiya, at takot noong gabing nagising siyang kasal, biglang nag-iba ng kulay.
“Hindi ko alam kung paano maging perpektong asawa,” garalgal niyang sagot, “pero alam kong kaya kitang mahalin nang gising, araw-araw, kahit hindi fairy tale ang mangyari.”
At sa gitna ng mga flash, sigaw, at headlines na mabubuo kinabukasan, marahan siyang tumango. “Yes, Luke. This time… this is my ‘yes.’”
Nagpalakpakan ang lahat, pero para kay Elle, tahimik ang sandaling iyon. Sa wakas, hindi na siya si “Cinderella na nalasing.” Siya na ang babaeng pumili ng sarili niyang happily ever after—hindi perpekto, hindi madali, pero tunay. At sa tabi niya, nakahawak sa kamay niya, ang pinakabatang CEO ng bansa na handang tumanda kasama niya, sa harap at likod ng kamera.